Digital & MediaLeven in een informatiemaatschappij

Passie voor Web- en Communicatietechnologie

Fotografie schrijven met licht

Een zoektocht naar emotie in beeld

Kim De Gelder23/1/09 de dag dat mijn wereld stopte met draaien

Marita Blindeman

0

Stefan Van Loock moet KBVB beter leren communiceren

In dit digitaal Media tijdperk, krijgen we talrijke middelen aangereikt om een sociaal netwerk op te bouwen.
Netwerksites zoals Facebook, LinkedIn en Twitter zijn ondertussen vaste begrippen geworden in de huiskamer, maar ook bij onze bedrijven.
Door het grote bereik van deze netwerken, bestaat natuurlijk het risico op fouten… fouten in de boodschap, maar ook vooral fouten in het bereik. Facebook is immers gesloten en symmetrisch: de updates die geplaatst worden zijn bedoelt voor je (beperkte/gesloten) kring van vrienden, verder moet iemand die jij wil volgen, akkoord zijn en evenzeer jouw vriend worden (symmetrisch)
Op twitter kan je daarentegen mensen ‘volgen’, zonder dat zij jou hoeven te volgen… ook zijn je berichten (tweets) zichtbaar voor iedereen en dus ook voor niet-volgers.

Bij de KBVB hadden ze het dit weekend echter niet goed begrepen.
Zo twitterde Benjamin Goeders, sponsorship manager bij de Belgische Voetbalbond na het behalen van de titel door Anderlecht: “Championnnnnssss!! Ben op zoek naar supporters van FcB??? Hahahha!!!”


Deze tweet sloeg echter in als een bom en bereikte in no-time duizenden Club-supporters op twitter, en ook de pers kreeg lucht van deze zaak.


Goeders besefte de impact van zijn bericht (te laat) en stuurde later op de avond volgende tweet de wereld in: “Mijn excuses aan de supporters van FCB, was maar een intern grapje met paar collega’s. RESPECT voor uw ploeg”. Om de dialoog helemaal af te sluiten, verwijderde hij dezelfde avond ook nog zijn account.

Het was vooral uitkijken naar de reactie van de Voebalbond op deze storm in het voetballandschap.
De eer was aan Stefan Van Loock (woordvoerder KBVB):
“Dit is zeer jammer, maar we willen het voorval zeker niet dramatiseren,” aldus Van Loock. “Het was een grapje onder vrienden. Hier op de dienst marketing en communicatie zijn het allemaal voetbalfreaks die ook allemaal hun voorkeur hebben voor een bepaalde ploeg. Er zijn er een paar voor Club Brugge, een paar voor Anderlecht, maar ook voor OHL, Charleroi en KV Mechelen. Ze jennen elkaar regelmatig. Het bericht was intern bedoeld op Facebook, maar is ook op Twitter terechtgekomen. Benjamin wist het niet eens. Toen hij het zag heeft hij het er direct afgehaald en heeft hij zijn excuses aangeboden.”


“Dit zijn helaas de risico’s van moderne communicatiemiddelen,” gaat Van Loock zijn betoog verder. “We hebben Benjamin aangesproken, maar hij moet verder niks vrezen. Hij is zelfs niet eens een die-hard supporter. Hij heeft geen sjaal en gaat amper naar de matchen. Ach, hij zal nu wel twee keer nadenken vooraleer hij nog iets tweet.”

Of alle misnoegde Clubsupporters met deze uitleg vrede zullen nemen, is een ander paar mouwen. Wel staat vast dat sinds zijn aanstelling op 1 januari 2011, Van Loock nochtans een duidelijke doelstelling heeft: ‘Stefan Van Loock moet KBVB beter leren communiceren‘

Alle beetjes helpen, en ik zou Van Loock en al zijn collega’s dan ook volgende lectuur willen aanbevelen:

De Conversation Manager door Steven Belleghem

ISBN: 9789081516303
Verkoopprijs: 24,99 EUR
NUR-code: 802 | Marketing
Verschijningsdatum: 09-02-2010
Formaat: 180 x 250
Product: boek
Afwerking: Integraalband
Druk: 4
Aantal pagina’s: 200
Uitgave:  LannooCampus

Conversation Manager Steven Van Belleghem reikt met dit boek, een handleiding aan om uw bedrijf om te vormen tot een Conversation Company waar klanten en medewerkers uw potentiële woordvoerders zijn. Aan de basis ligt een open, authentieke en positieve bedrijfscultuur.

Wel moet ik Van Loock vooraf waarschuwen, dat de auteur een Club-supporter is in hart en nieren. Maar wel staat vast dat hij duidelijk 2 keer nadenkt voor hij iets zegt.

 

 

On mei 8th, 2012 Posted by: Quinten

1

Internering of Assisen?

Internering of Assisen?

Voor Jules Verne zouden we ondertussen al aan onze 15de reis rond de wereld bezig zijn. Een avontuur waar menig mens zich zou verwachten aan de spannendste verhalen, maar helaas moet ik u ontgoochelen, met het feit dat we ondertussen al 2 jaar stilstaan aan de zijkant van de weg.

Deze week zou een cruciale week moeten zijn in het dossier Kim De Gelder, maar laat ik u deze illusie ontnemen, door te wijzen op het feit dat de uitkomst van donderdag ons slechts een stap dichter bij de Gentse Kamer van inbeschuldigingstelling zal brengen. Wat er ook mag beslist worden donderdag, alle partijen kunnen deze beslissing nog altijd in beroep aanvechten.

Het is een vraag die mij al menigmaal gesteld is: ‘Assisen of internering? ‘ Laat ik het vooral essentieel vinden dat iedereen recht heeft op de waarheid, hoe gruwelijk deze ook is. Wereldwijd is er al heel wat inkt gevloeid, maar weet u eigenlijk wel exact wat er gebeurd is in Vrasene en Fabeltjesland? Kent u ondertussen de hele voorgeschiedenis van Kim De Gelder? De onderzoeksrechter heeft deze feiten nochtans zo objectief mogelijk proberen vervatten in 9 torenhoge stapels papier…

In dat opzicht blijf ik een Assisenproces nog altijd de beste uitkomst vinden: ook daar zal immers de vraag gesteld worden: internering of niet.

Elke partij zal er zijn verhaal kwijt kunnen met uitzicht op een oordeel van een volksrechtbank. Duizenden euro’s die uzelf als belastingbetaler reeds betaald heeft aan onderzoek, zullen op deze manier eindelijk eens nut krijgen.

Laat ons dus vooral ophouden, bij elke halte weer dezelfde vragen te stellen. Laat ons vooral ophouden met deze situatie nog langer uitzichtlozer te maken dan ze al is…

Ik hoop dat de ouders van Kim De Gelder inzien dat ook een proces voor een volksrechtbank een manier is, om zelf gehoord te worden. Als zij hun zoon willen laten interneren dan kunnen zij daarvoor pleiten. Het is dan aan een jury om hier een oordeel over in te nemen.

Nu nemen zij immers hun verantwoordelijkheid niet, en laten zij ons alleen maar de speelbal zijn van hun raadsman. Ik vraag mij al meer dan 2 jaar af wat hier de meerwaarde van is en wat wij nog aan de zijkant van de weg staan te doen…

On april 23rd, 2012 Posted by: Quinten

4

Hoe zou het zijn met…

Binnenkort zijn we weer 3 jaar verder, 1095 dagen na die bewuste 23 januari 2009 in Fabeltjesland, een dag dat mijn wereld (even) stopte met draaien. Toch lijkt het alsof het maar eergisteren was. Maar hoeveel keer hebt U ondertussen zelf al niet afscheid moeten nemen van uw geliefde, uw ouder, uw kind, uw vriend?  En als er nu iets dat ik ondertussen wel geleerd heb, is dat verdriet iets gemeenschappelijk is. Er bestaat geen onderscheid in rang of stand… als je verdriet hebt, dan doet het gewoon… pijn.

Het is belangrijk dat we met dit verdriet ergens heen kunnen, maar laat dit nu net het moeilijke zijn van het hele proces. De week van de begrafenis, heb ik overleefd op automatische piloot. Bezig zijn en bezig blijven, leek eerst de enige uitweg om niet in een oneindig diep gat te vallen. Zolang het rationele lijkt te winnen van het emotionele, heb je controle over jezelf. Een geestelijk en emotioneel overladen mens, is net als een stuurloos schip.

Ik moet eerlijk bekennen dat ik tot op heden nog altijd niet weet in welke wateren ik mij nu bevind. Het zou misschien helpen, moest er in het dossier De Gelder eindelijk eens schot komen. Alsof we drie jaar nodig hebben, om te weten wat we na een maand al wisten… Nu donderdag 19 januari moet alle partijen in de namiddag terug voor de Raadkamer verschijnen in Dendermonde.

Waarschijnlijk zal het dossier doorverwezen worden naar de Gentse Kamer van inbeschuldigingstelling, die dan definitief moe beslissen of De Gelder naar het hof van assisen moet. Maar laat er geen twijfel over bestaan dat wij ons meer afvragen, of we het kwaad deze keer recht in de ogen zullen kunnen kijken.

De laatste keer stuurde hij immers zijn kat… of nee zijn haan.

On januari 16th, 2012 Posted by: Quinten